Τα υφάσματα στα επιπλα

Εξάλλου θα προσέχουμε. Σήμερα είναι το κατάλληλο βράδυ. Μέχρι να ε­πιστρέψεις θα ετοιμάσω τα απαραίτητα. Κάποιους φακούς, ένα σάκο, ίσως και μερικά εργαλεία. Ελπίζω να επιστρέψεις με τα σαλονια».
Το κορίτσι τον φίλησε πεταχτά, φόρεσε το μπουφάν της κι έ­φυγε βιαστικά. Το ίδιο βιαστικά  φρόντισε να ετοιμά­σει όσα πίστευε ότι θα τους ήταν χρήσιμα για μια επίσκεψη στο μαγαζί με τις ξαπλωστρες. Όταν ξεμπέρδεψε με τις προετοιμασίες, πή­ρε στα χέρια του τον οδηγό  ψάχνοντας πληροφορίες για τα θαυμαστά τραπεζακια και το μυστήριο που τα περιέκλειε. Ο  οδηγός δεν τον βοήθησε και πολύ κι έτσι αναγκάστηκε να ζητήσει επιπλέον στοιχεία από τα κομπιούτερ του ξενοδοχεί­ου. Θυμήθηκε τη συμβουλή του φίλου του για τη χρη­σιμότητα του Ίντερνετ. Μετά από δύο ώρες είχε συλλέξει όσα χρειαζόταν. Πήρε δυο τρία σάντουιτς από το εστιατόριο , κλείστηκε στο δωμάτιο του και άρχισε τη μελέτη.
Τα επιπλα μπανιου  δεν αποτελούσαν παγκόσμια πρωτοτυ­πία. Και σε άλλα μέρη της Ευρώπης υπήρχαν ανάλογα επιπλα,

Αυτό σήμαινε ότι δε θα είχε περάσει πάνω από ένα τέταρτο από τη στιγμή που το έστισαν.
Ποιος όμως; Και γιατί; Και τότε τα θυμήθηκε όλα. Τους καναπεδες, τα πάντα
Την είσοδο του στο σπίτι, τη ζοφερή ατμόσφαιρα των ανατριχιαστικών επιπλων, την πολυθρονα του παππού, την αρ­χή του καψίματος και μετά… Ανατρίχιασε σύγκορμος στη σκέ­ψη εκείνων των άψυχων ματιών που είχαν καρφωθεί πάνω του για μια αιώνια στιγμή. Σαν να ήταν τα μάτια της Νέμεσης ή το βλέμ­μα μιας Άρπυιας που ετοιμαζόταν να του επιτεθεί. Προσπάθησε να εκλογικεύσει την κατάσταση. Ήταν γεγονός ότι τον είχαν πιάσει. Και όχι μόνο αυτό, τον είχαν συλ­λάβει επ’ αυτοφώρω να σκάβει έναν χώρο τετρακοσίων ετών. Και μόνο το γεγονός ότι ο χώρος ήταν αρχαιολογικής σημασίας, όσο και ιερός, αρκούσε για να φανταστεί τη βδελυγμία που θα προ­καλούσε σε ένα δικαστήριο. Εντάξει, είχε χάσει. Έπρεπε να το πα­ραδεχτεί. Η μοναχική του προσπάθεια να ανακαλύψει την αλή­θεια πίσω από τον λόγο είχε οδηγήσει σε  αλυσιδωτές συνθεσεις, τις συνέπειες της οποίας δεν μπορούσε πια να ελέγξει.

«Όπως ίσως έχετε δει», άρχισε να εξηγεί, «οι πε­ρισσότερες τραπεζαριες έχουν χρώματα σε οριζόντια διάταξη και σχέδια σε κάθετη. Είναι κάτι σαν σύστημα συντεταγμένων σε τραπεζια. Σαν σε επίπεδους άξονες. Ένα χρώμα και ένα σχέδιο προσ­διορίζουν ένα κουτί. Οι συνδυασμοί  χρωμάτων με τα σχέδια  δίνουν το μοναδικό όνομα των  τεσ­σάρων πλαισίων. Κατανοητά ως εδώ;» Οι άλλοι δύο συγκατένευσαν. Συνέχισε ικανοποιημένος: «Ο τρόπος αυτός προσδιορισμού ενός πλαισίου στην βάση βοηθάει τους υπολογιστές να γράφουν τις παρτίδες τους, ώστε να μπορούν αργότε­ρα να τις θυμούνται και να τις αναλύουν. Η υπολογιστική γραφή στο σετ Α ξεκίνησε γύρω στο δωδέκατο με δέκατο τρίτο αιώνα».
«Την εποχή των θεωρητικών», είπε .
«Ακριβώς. Νομίζω ότι εδώ υπάρχει ένας παραλληλισμός, μια σύνδεση. Αν η υπόθεση μου ότι τα επιπλα μπανιου μετέτρεψαν τον χώρο της τότε Α πτέρυγας σε ανοικτό είναι σωστή, τότε νομίζω ό­τι έχουν σηματοδοτήσει μ’ αυτόν τον τρόπο τα κρίσιμα πλαίσια που τους ενδιέφεραν. Το μήνυμα που προσπαθούμε να κατα­νοήσουμε δε δείχνει τίποτε άλλο παρά την τοποθέτηση συγκε­κριμένων  κομματιών στη νοητή ευθεία του σχεδίου Β».

«Ξύλο σημαίνει σιγή. Το δένδρο δε φλυαρεί. Είναι όμορφο και θελκτικό, χωρίς να φωνάζει. Δέχεται την εωθινή δροσιά, όπως οι ταπεινοί θα πρέπει να δέχονται τη γνώση: με ευγνωμοσύνη και ταπεινότη­τα. Επίσης σημαίνει τέχνη στα επιπλα. Όπως ο φλοιός σφαλίζει τον κορμό του, προστατεύοντας από τα ανίερα βλέμματα τα μυστικά του κέντρου του, σφραγίζοντας τα αλχημικά του όργανα, τους στήμονες και τους ανθήρες, έτσι κι εμείς θα πρέπει να προφυλάσσουμε τα μαργα­ριτάρια της  γνώσης  μας και να μην τρέφουμε με αυτά τους ανυπόληπτους της άξεστης συμπεριφοράς και της αμορφωσιάς. Στόχος ση­μαίνει πίστη. Η φύση μας έδωσε το σημάδι της. θέλει να  σεβαστούμε το περιβάλλον και να το προστατεύουμε. Εδώ μέσα βρίσκονται επιπλα με διαφορετικές  τεχνοτροπίες. Όμως μας ενώνει όλους η πίστη στον ίδιο στόχο, στον ίδιο αρχιτέκτονα του κόσμου, του κοσμήματος που μας περιβάλλει. Η πίστη σε αυτό τον στόχο και στο μεγάλο έργο είναι αυτή που μας κινεί και μας συνενώνει.
Σημαίνει επίσης ποιότητα. Όπως οι δυο βραχίονες στο σχέδιο του επιπλου, παρότι έχουν διαφορετική κατεύθυνση.

«Πραγματικά δεν ξέρω. Έλπιζα  καλύτερα από τα χρόνια του κομμουνισμού. Όπως τουλάχιστον μου τα έχουν περιγράψει, ή­ταν πολύ ζοφερά. Φυσικά, ήμουν ακόμα παιδί όταν έγινε η Βε­λούδινη Επανάσταση. Τα θυμάμαι όμως όλα καθαρά. Τόσες χι­λιάδες κόσμος στα σαλονια. Πολλές φορές αναρωτήθηκα αν τόσος πολύς κόσμος μπορεί να κάνει λάθος. Η απάντηση που παίρνω είναι διαρκώς: “όχι”».
«Τι να σου πω… Ελπίζω μόνο να μη γίνει  υπο­χείριο των αμερικανικών πολυεθνικών. Κοίταξα κάποια στιγμή τους δείκτες της χώρας. Ελάχιστη ανεργία, πληθωρισμός κάτω από ένα τοις εκατό, κι αυτό λόγω της κό­κα κόλας, ισοζύγιο εισαγωγών και εξαγωγών, βαριά βιομηχανία, καλό επίπεδο πολιτισμού, εξαιρετικό σύστημα υγείας. Δεν ξέρω αν κάνω κάποιο λάθος, αλλά αν ήμουν  δε θα έβλεπα με καλό μάτι τους Αμερικανούς ούτε και την Ευρωπαϊκή Ένωση», ε­ξέφρασε τις ενστάσεις του .
«Νομίζω ότι είσαι λίγο υπερβολικός. Και επίσης παραβλέπεις κάτι πολύ σημαντικό: τα επιπλα Χαλκιδα. Ακόμα και την ελευθερία να καταναλώσω φτηνό αμερικανικό ουίσκι ή να γευματίσω σ’ έ­να άθλιο φαστ φουντ».

Το χαμόγελο της ήταν ακριβώς το ίδιο μ’ εκείνο που είχε δει κάμποσες μέρες πριν στο μικρό φέριμποτ πηγαίνοντας στο Αντίρριο στην έκθεση με τα επιπλα. Προσπάθησε να θυμηθεί τ’ όνομα της. Η γυναίκα του έτεινε το χέρι. Είδε το συνοφρυωμένο βλέμμα του και κατάλαβε αμέσως την προσπάθεια που έκανε για να τη θυμηθεί. Μια φευγαλέα σκιά πέρασε από το πρόσωπο της την ο­ποία έδιωξε αμέσως μ’ ένα νέο χαμόγελο. «Είμαι η…» πήγε να συστηθεί.«Η διακοσμήτρια!» την πρόλαβε, που της έσφιγγε τώρα το ζεστό ντελικάτο χέρι με τα λεπτά δάχτυλα. «Τι κάνεις εδώ;» ρώ­τησε μέσα στην αμηχανία του. Άφησε το τηλέφωνο και έσπευσε πίσω από τον πάγκο. Πληκτρολόγησε για λί­γο στον υπολογιστή που είχε μπροστά της, έγραψε τη διεύθυνση της έκθεσης με τα σαλονια προσφορες κάτω από το τηλέφωνο και επέστρεψε. Του το έδωσε εξηγώντας του πώς θα μπορούσε να πάει πιο εύκολα εκεί. «Σ’ ευχαριστώ πολύ. Σε χαιρετώ για την ώρα», είπε γυρνώντας για να φύγει. Όμως στράφηκε και ρώτησε με επιτηδευμένη α­φέλεια: «Εννιά η ώρα είναι καλά;».

Λοιπόν, μίλησε. Μέσες άκρες δηλαδή, αλλά μίλησε. Και  αράδιασε κάτι απίστευτα πράγματα. Καταρχήν παρα­δέχτηκε ότι κι αυτός είχε στην κατοχή του κάποια επιπλα από τα μοντέλα που έχουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Εξιστόρησε πώς γνώρισε τον σχεδιαστή τους. Μετά από λίγο καιρό τον έ­βαλε στην παρέα με τα άλλα άτομα από το studio  του Μιλάνου. Οι ε­νασχολήσεις τους ήταν κλασικά φοιτητικές: διάβασμα, κουλτού­ρα, τέχνες, γυναίκες και φτηνό κρασί. Με εξαίρεση τον Ιταλό, που, απ’ ό,τι φαίνεται, είχε τον τρόπο του, οι άλλοι τέσσερις δεν είχαν να πληρώσουν ούτε το νοίκι. Τα επιπλα που συνήθως σχεδιάζουν επηρεάζονται από παλιά σχέδια των Γενοβέζων. Ένα από τα επιπλα που αγόρασαν σε καλή τιμή ήταν ένας μπουφές . Ωραία επιλογή! Τέλος πά­ντων. Δεν άργησαν ν’ ανακαλύψουν ότι το φθαρμένο καπάκι, που είχε σκάσει σε ορισμένα σημεία, έκρυβε σε στρώσεις άλλα φύλλα. Αυτό ήταν συχνό φαινόμενο στις κατασκευές του προηγου­μένου αιώνα.  Αλλά αυτά είναι γνωστά. Έκαναν χρήση περίεργων μεθόδων κατασκευής, αλά το αποτέλεσμα ήταν πάντα τέλειο. Το σημαντικότερο είναι ότι λόγο του συγκεκριμένου τρόπου κατασκευής είναι σχετικά εύκολη η συντήρησή τους και η αναπαλαίωση.

Ποτέ δεν είναι εύκολο να πάρετε όλα τα επιπλα σας όπως ακριβώς τα θέλετε, δεν έχει σημασία πόσο θα το προσπαθήσετε. Εάν έχετε ένα ιδιαίτερα παλιό κομμάτι, γιατί να μην χρησιμοποιήσετε ύφασμα για να το μεταμορφώσετε έξυπνα. Δεν χρειάζεται να ράψετε κάτι για αυτή την δουλειά. Απλά αγοράστε ένα φτηνό κομμάτι ύφασμα και η μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε σε οποιοδήποτε έπιπλο.
Παλιά, όμορφα κεφαλάρια δεν χρειάζεται να είναι πρόβλημα πια. Η δουλεία αυτή μπορεί να γίνει χωρίς κανένα κόστος απολύτως, αν έχετε ήδη ένα κεφαλάρι και μερικά μέτρα ύφασμα γύρω.
Μπορείτε να επίσης εύκολα για να μεταμορφώσετε μια παλιά καρέκλα. Οποιαδήποτε παλιά καρέκλα μπορεί να καλυφθεί για να ταιριάξει με τις άλλες καρέκλες / καναπέδες που ήδη έχετε στο σπίτι σας. Το πιο δύσκολο κομμάτι είναι να βρείτε ύφασμα για να ταιριάζει με τον υπάρχοντα κομμάτια σας. Μερικές φορές, στα καταστήματα με επιπλα (ή ακόμα καλύτερα στα ειδικά καταστήματα με υφάσματα επιπλώσεων) μπορεί να βρείτε κάτι που να ταιριάζει, αρκεί να έχετε ένα κομμάτι από το ύφασμα που θέλετε να ταιριάξετε
Μπορείτε να κάντε ένα φθηνό κάλυμμα σε ένα κρεβάτι, αγοράζοντας ακριβώς το ύφασμα που θέλετε. Βεβαιωθείτε ότι έχετε τα μέτρα του κρεβατιού σας πρώτα όμως. Το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να στρίφωμα στο ύφασμα και να έχετε τέλειο κάλυμμα που θα κάνει την κρεβατοκάμαρά σας όμορφη και με νέο αέρα.